Salon w stylu skandynawskim to przestrzeń, w której każdy element jest obecny z konkretnego powodu. Nie ma tu mowy o przypadkowych dekoracjach czy mebli dobranych wyłącznie ze względu na cenę. Wzornictwo nordyckie zakłada przemyślany dobór przedmiotów, który wynika z warunków klimatycznych i kulturowych Skandynawii — długich zim, ograniczonego dostępu do światła dziennego i tradycji rzemieślniczej.
Proporcje i metraż
W polskich blokach z lat 70. i 80. salon często ma metraż między 16 a 22 m². Styl skandynawski sprawdza się tu dobrze, bo zakłada ograniczoną liczbę mebli. Podstawowy zestaw: sofa, stolik kawowy, regał lub szafa. Dodatkowe krzesło lub pufa pełni rolę uzupełniającą. Kluczowe jest pozostawienie wolnej przestrzeni — podłoga nie powinna być całkowicie zasłonięta dywanem i meblami.
Wysokość mebli ma znaczenie. W stylu nordyckim dominują meble na nóżkach, które optycznie podnoszą przestrzeń. Sofa na niskich nogach z 15–18 cm prześwitem, stolik kawowy na drewnianych nogach — to rozwiązania, które nie przygniatają małego salonu.
Oświetlenie jako element kompozycji
W Skandynawii kwestia oświetlenia domowego jest traktowana szczególnie poważnie. W Polsce, gdzie liczba godzin słonecznych jest wyraźnie niższa niż w Europie Południowej, podobne podejście ma uzasadnienie praktyczne. W salonie nordyckim stosuje się zwykle kilka niezależnych źródeł światła zamiast jednej centralnej lampy sufitowej.
Typowy układ to: żyrandol lub lampa wisząca nad stołem lub kanapą jako światło główne, stojąca lampa z abażurem przy narożniku do czytania, oraz kilka świeczników lub lampek dekoracyjnych na niższych poziomach. Takie warstwowe oświetlenie pozwala regulować nastrój pomieszczenia w zależności od pory dnia.
Temperatura barwowa światła w stylu skandynawskim mieści się zwykle między 2700 a 3000 K — ciepła biel, nie zimna neutralna. Żarówki LED w tej temperaturze są dostępne w większości polskich sklepów.
Drewno — rodzaj ma znaczenie
Drewno jest materiałem obecnym w każdym wnętrzu nordyckim, ale nie każde drewno pasuje do tego stylu w równym stopniu. Charakterystyczne są jasne gatunki: brzoza, sosna, jesion. Ciemniejszy orzech lub wenge wprowadza do wnętrza inny charakter — bliższy stylistyce japońskiej lub industrialnej.
W praktyce chodzi o kolor wykończenia. Drewno olejowane lub lakierowane na naturalny odcień, bez nadmiernego ciemnienia — to podstawa. Podłoga z jasnej deski sosnowej, blat stolika kawowego z forniru brzozowego, nóżki mebli z drewna dębowego malowanego na biało — takie kombinacje są typowe dla skandynawskich sklepów z wyposażeniem wnętrz obecnych w Polsce.
Tkaniny i tekstylia
Poduszki, narzuty i dywany mają w stylu nordyckim funkcję zarówno dekoracyjną, jak i praktyczną. Zimą, gdy temperatura spada, tekstylia wełniane lub bawełniane w grubszym splocie dodają poczucia ciepła. W Polsce, gdzie ogrzewanie mieszkań bywa nierównomierne, jest to argument praktyczny, nie tylko estetyczny.
Paleta barw tekstyliów w tym stylu: odcienie szarości, zgaszona zieleń szałwii, terrakota w niskim nasyceniu, biel złamana. Wzory geometryczne — szczególnie tradycyjne motywy nordyckie w intensywniejszych kolorach — mogą pełnić rolę akcentu, ale zwykle ograniczone są do jednego elementu, na przykład poduszki lub chodnika.
Ściany i kolor
Podstawowym kolorem ścian w salonie skandynawskim jest biel lub jej bliska pochodna — biel z domieszką szarości, biel lekko ciepła. Nie oznacza to jednak całkowitej rezygnacji z koloru. Jedna ściana w głębszym odcieniu — zieleni butelkowej, szaroniebieskawej lub ciemnoszarej — stała się popularnym rozwiązaniem stosowanym przez polskich projektantów inspirowanych stylem nordyckim.
Farby do wnętrz o matowym wykończeniu dają najlepszy efekt — nie odbijają światła i dobrze przyjmują kolor w słabszym oświetleniu. Polskie sklepy budowlane oferują w tej chwili szeroką gamę odcieni matowych, w tym kolory popularnych szwedzkich i duńskich brandów w tańszych odpowiednikach.
Rośliny
Rośliny doniczkowe są nieodłącznym elementem skandynawskiego wnętrza. Monsteras deliciosa, filodendron, fikus benjamina, sansewieria — to gatunki tolerujące typowe polskie warunki: centralne ogrzewanie, które wysusza powietrze, i okna o ograniczonym nasłonecznieniu w miesiącach jesienno-zimowych. Donice ceramiczne w kolorze terakoty lub głębokiej zieleni dobrze wpisują się w paletę skandynawską.
Źródła i dalsze lektury
Więcej informacji o zasadach wzornictwa skandynawskiego można znaleźć na stronach Design Museum Denmark oraz w dokumentacji projektowej ArkDes — szwedzkiego muzeum architektury i wzornictwa.